In memoriam Jef Vermeiren

Op zaterdag 5 oktober vond de uitvaart plaats van Jef Vermeiren, vader van Debby en alombekend in Temse. De uitvaart in de dekenale kerk werd massaal bijgewoond. Het was een uitzonderlijke, aangrijpende en hoogstaande dienst, met teksten van Jürgen Boel en Kelly Vermeiren, en muzikale omlijsting door het Harmonie Orkest Temse, waarvan Jef lid was.

Onder het rouwbericht vind je de hulderede van burgemeester Luc De Ryck.

          

Toespraak burgemeester Luc De Ryck

Uitvaart Jef Vermeiren - Zaterdag 5 oktober 2019, 11 u. - Dekenale kerk

De gemeenschap van Temse neemt vandaag afscheid van een goede vriend.

De thuis van Jef was Bazel, maar hij werd geboren in Kruibeke op 20 maart 1950, als 2de van de 3 kinderen (1 meisje, 2 jongens) in het landbouwersgezin van Flor(imond) Vermeiren en Stefanie De Kerf.

Toen vader Vermeiren in 1963 in Temse werd aangesteld als tuinier (later: conciërge) van het OCMW, verhuisde het gezin naar onze gemeente.

Aan het VTI-instituut behaalde Jef het A3-diploma Elektriciteit, waarna hij aan de Vak- en Ambachtschool weekendonderwijs Electronica B2 volgde.

17 jaar oud, werd hij als elektricien werkzaam bij E.N.I., met de Boelwerf als werkterrein. Hij was er 8 jaar aan de slag.

In 1976 trad hij als technicus in dienst van het Gemeentebestuur van Temse. Bijna 34 jaar was hij er werkzaam, achtereenvolgens als technisch vakman, eerste werkman en ploegbaas. Jef zal voor altijd worden geïdentificeerd met zijn werkplaats: het Scheldebad.

Hij vergroeide met de gemeente.

In 1964 werd hij trommelaar bij de harmonie Recht door Zee. De smaak van het trommelen sloeg over op drummen - en spoedig (1967) schafte hij zich een drumstel aan.

Tegelijk volgde hij notenleer in de muziekschool van Recht door Zee.

Muziek zou zijn leven kleuren. Tijdens zijn militaire dienst maakte hij deel uit van het legerorkest én van een skifflegroep (bij deze laatste betokkelde hij het wasbord).

 Eens afgezwaaid, werd hij lid van de skifflegroep van Jeugdclub Broebelke.

Op de showavonden van de Jeugdclub was hij een extra attractie met zijn drumsolo’s.

Onvergetelijk blijft zijn interpretatie van het legendarische Shadowsnummer Little B. Hij vertolkte het voor het laatst publiekelijk als special guest op de reünie van de Jeugdclub in 2016.

Broebelke bepaalde mee zijn leven. Vlinders in de buik leidden er hem naar Jeannine Cornelis, met wie hij in 1973 trouwde.

Verscheidene jaren luisterde hij met diverse orkesten dansavonden op.

Z’n hoogtepunt als drummer beleefde hij in 1977, toen hij de finale haalde van de internationale wedstrijd in het Hof van Westerlo. In die periode had hij zelfs een fanclub.

Naast muziek werd zijn leven gekleurd door sport:

  • hij was stichter en bezieler van de zaalvoetbalclub van de OCMW-vrouwen,
  • als hardloper nam hij deel aan de kampioenschappen van België voor Openbare Diensten en maakte hij deel uit van De Steendoodlopers,
  • in de jaren ’70 was hij één van de bezielers van de supportersclub van José De Cauwer,
  • als wielrenner schreef hij mee geschiedenis bij De Steendoodtrappers. Hij maakte de pionierstijd in de jaren ’70 mee en was initiatiefnemer en co-organisator van de reüniewedstrijden. Jef is de enige Steendoodtrapper die aan alle 30 reüniewedstrijden heeft deelgenomen,
  • hij genoot ook intens van de wekelijkse ritten met De Vier Kronen.

De absolute hoogdagen als wielerenthousiast beleefde hij - jaarlijks - met vrienden: De Marmotten - als klimmer op de beroemde cols van de Ronde van Frankrijk - aanvankelijk op en rond de Ventoux, later met als epicentrum de Galibier en de Franse Alpen.

Jef was politiek, sociaal en syndicaal geëngageerd:

  • bestuurslid van de christelijke arbeidersbeweging (ACW) en CD&V,
  • voorzitter - 30 jaar lang! - van het ACV-Openbare Diensten Kruibeke-Temse,
  • voorzitter van de Vereniging der Technici van Zweminrichtingen, Sport- en Recreatiecentra,
  • muzikant maar ook bestuurslid (verantwoordelijk voor de publiciteit) van de harmonie Recht door Zee, later gefusioneerd tot Harmonie Orkest Temse,
  • in de legislatuur 1983-1989 zetelde hij in de OCMW-raad.

Jef was een gelovig man. Hij was lector in de dekenale kerk, lid van de Sint-Amelbergagilde en jaarlijkse wegomganger. Hij ging ook elk jaar op voetbedevaart naar Scherpenheuvel. Dit jaar werd hij gehuldigd voor zijn 40ste deelname.

Hij was Temsenaar in hart en nieren, geïnteresseerd in alles wat reilde en zeilde en ritselde in de gemeente. Hij nam deel aan meerdere quizzen over Temse en won - aan de zijde van Luc Verhulst - zelfs éénmaal de fameuze NCMV-quiz (1984).

In 2010 vaarde hij opnieuw uit met de huwelijksboot, aan de zijde van Marie-Louise Tops.

Viel Jef op door zijn sportieve, muzikale en maatschappelijk inzet, hij deed dat evenzeer als mens - met een erelijst aan kwaliteiten: sympathiek, joviaal, hartelijk, goedgezind, vrolijk, positief, loyaal…

Hij trof door zijn hulpvaardigheid - met raad en daad, altijd bereid om de handen uit de mouwen te steken.

Hij was een man van het volk, erg sociaal, vriend van iedereen. Hij hield ervan onder de mensen te komen, te keuvelen en te debatteren - met jan en alleman.

Tegelijk was hij een gevoelige natuur, sociaal bewogen, oprecht bekommerd om mens en maatschappij.

Hij hield ervan show te verkopen en op humoristische wijze in de kijker te lopen, wat hij o.m. deed als presentator-animator.

Jef was een levensgenieter, een gezonde mengeling van Pallieter en Uilenspiegel, zo weggelopen uit een schilderij van Breugel, een Bourgondiër, die met grote gretige graagte de graantjes meepikte van de geneugten des levens. Hij kon intens genieten van een gespierd glas blond bier, met een voorliefde voor Leffe en Duvel.

Boven en buiten zijn passies was Jef bovenal a family man. In de schatkamer van zijn leven waren zijn echtgenote, kinderen en kleinkinderen de kroonjuwelen.

Hij was de koning te rijk, toen Debby tot schepen werd verkozen en Kelly zelfstandig werd - en hij was hoger dan in de wolken met de geboorte van zijn 3 kleinkinderen. Een paar weken vóór zijn dood was hij nog de gelukkige pépé op de babyborrel van Kelly’s dochtertje.

In de lente van vorig jaar toonden zich de eerste tekenen van zijn ziekte. Er bleek helaas geen weg terug. Allen hebben wij intens met hem meegeleefd en gehoopt op een mirakel.

Ik prijs mij gelukkig hem enkele dagen vóór zijn overlijden nog te hebben bezocht. Hij droeg de sporen van de terugval, maar vertelde nog met groot genoegen, zelfs geestdrift, over zijn ‘leven en werk’.

Niets liet vermoeden dat het einde zo nabij was.

Wij nemen vandaag afscheid van een bijzondere man, een bovenste-beste kerel, een goede vriend.

Op hem zijn de gevleugelde Engelse woorden van toepassing:

To know you is to love you!

Jef zal altijd bij ons zijn, want

Geliefden die dood zijn,
zijn nooit meer waar ze waren,
maar altijd waar wij zijn!

In naam van de gemeenschap van Temse en in het bijzonder namens de vele vrienden betuigen wij onze oprechte deelneming aan zijn echtgenote, kinderen, kleinkinderen en familie.

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.